تبلیغات
ღ♥ღروی این آبی آرام بلند ...ღ♥ღ - به درک عشق رسیدن...
تاریخ : پنجشنبه 17 فروردین 1391 | 19:35 | نویسنده : سحر
                        عشق یعنی معنی بالا بلند                   عشق یعنی دوری از هر دام و بند

                   گر که خواهی عشق را معنی کنم        بحر باشم بایدت باشی چو نم

                   عشق یعنی آتش اندر جان شدن           سوختن در آتش و درمان شدن

                   عشق یعنی ناله های فاطمه                 خطبه خواندنهای او بی واهمه
 
                   عشق یعنی در تب و تاب علی               نام مولا بر زبان راندن جلی

                    عشق یعنی ماجرای کوچه ها                دانی آیا بر سرش آمد چه ها

                    فاطمه معنای عشق برتر است               ذوب در مولا و میرش حیدر است

                    فاطمه دستش بدامان علیست               عشق بازیهای زهرا منجلیست

                   عشق یعنی جان نثاری پشت در             از پی مولا دوید آسیمه سر

                   دست مولا را به هم پیچیده دید                از پی مولا و عشق خود دوید

                    گفت مولایم رهانیدش ز بند                      روبهان حیله گر گیرید پند

                    بر سر پیمان خود جان را نهاد                     هر چه جانانش بگفت آنرا نهاد

                    گفتش او جانم چه باشد بهر یار                  میکنم قربانیش دار و ندار

                   عشق یعنی عشق زهرا و علی              جان یکی اندر دو قالب تن گلی

                   اینچنین مولای من تعلیم داد                    درس عشق اندر نهاد من نهاد

                  نام زهرا دین و هم دنیای ماست              عشق پاکش آخرین سودای ماست

سلام به همه ی دوستان عزیز قبل از هر چیز ایام سوگواری حضرت فاطمه(س)رو بهتون تسلیت میگم.شعر زیبای بالا رو هم جناب آقای بهرامی زحمت کشیدن و برامون گذاشتن که ازشون سپاس گذاریم.
اما بریم سراغ کار خودمون...
این دفعه براتون دوتا شعر از خانم سیمین دخت وحیدی گذاشتم که البته شاید اسمشون رو نشنیده باشین ولی به نظر من شعرهاشون عالیه.
بفرمایید ادامه مطلب...

به درك عشق رسیدن

بگو بگو كه پریدن چه‌قدر مشكل بود
به بام صبح رسیدن چه‌قدر مشكل بود
غرور جاری صد رُود را سفر كردن
به عمق چشمه رسیدن چه‌قدر مشكل بود
كنار نام تو ماندن چه‌قدر ساده و سهل
و‌لیك با تو پریدن چه‌قدر مشكل بود
به كوچه‌های عطشناك فصل تابستان
چنان نسیم وزیدن چه‌قدر مشكل بود
به عقل تكیه نكردن همیشه بود آسان
ز دام جهل رهیدن چه‌قدر مشكل بود
همیشه باورمان رو به قبله داشت چه‌حیف
ندای كعبه شنیدن چه‌قدر مشكل بود
اگرچه لحظة دیدارِ عشق لذّت داشت
به درك عشق رسیدن چه‌قدر مشكل بود

و دومین شعر

چه حكمتی ‌ست؟!

چه حكمتی‌ست؟ چرا واژه و زبان گنگ‌اند
نگاه و خواهش و اندیشه و بیان گنگ‌اند
در این سفر كه به مقصد نمی‌رسد هرگز
چه حكمتی‌ست كه افراد كاروان گنگ‌اند
سفیر صاعقه گنگ ا‌ست و باد و باران گنگ
بهار و عاطفه، خورشید و كهكشان گنگ‌اند
نسیم و باغ، گل و خار، عاجز از گفتن
پرندگان همه در سیر آشیان گنگ‌اند
به تار كهنة من این‌قدر نگاه مكن
كه سیم‌های كرِ ناتوان آن گنگ‌اند
هزار پنجره پرواز از ستاره و نور
هزار فلسفه خواندند و همچنان گنگ‌اند
هزاره‌ها همه رفتند و كس نگفت كجا
چرا چرا! همه اجزای این جهان گنگ‌اند
سوال طرح مكن، ها، مگر نمی‌بینی
محصّلان عدم روز امتحان گنگ‌اند
تو را چگونه بیابم؟ بگو، چگونه؟ كجا؟
كه ساكنان زمین مثل آسمان گنگ‌اند
به گوش عشق تمام سكوت‌ها گویاست
ولی چه حیف كه مرغان عشق‌خوان گنگ‌اند
اگرچه بی‌تو ندارند لحظه‌ای آرام
برای درك تو، اندیشه‌ها همان گنگ‌اند
ستاره‌های یقین پشت ابر و مردم شك
تمام كور و كرند و تمام‌شان گنگ‌اند

خب نظرتون چی بود به نظرتون من درست گفتم یا نه؟خیلی دوست دارم نظراتتون رو راجع به این دوتا شعر بدونم.در ضمن اگه دوست داشته باشین بازهم از ایشون شعر میذارم.
                                    
                                                     موفق باشین بدرود