تبلیغات
ღ♥ღروی این آبی آرام بلند ...ღ♥ღ - طرز تهیه غذای تهرانی
تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1391 | 11:05 | نویسنده : سحر
هی فلانی می دانی می گویند رسم زندگی چنین است....
می آیند...
می مانند...
عادت می دهند...
و می روند....
و تو خود می مانی و تنهایی!
راستی رسم تو نیز چنین است؟!...
مثل همه ی فلانی ها...


سلام به همگی خوبین؟!چه خبرا؟!
این دفعه  یه مطلب کوچولو از مجله همشهری جوان براتون گذاشتم که خیلی دور از واقعیت نیست و متناسب حالو روز مردم کشورمونه!و البته یک شعر

طرز تهیه غذای تهرانی:
بر اساس:متد نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی
خلاصه دستور پخت:اگر یک هفته مرغ نخوریم آسمان به زمین نمی آید.غذای اصلی ما هم نان و برنج است_عزت نفس و سلامت جامعه در ایستادگی است نه پر کردن شکم
مواد لازم:دندان(یک دست)عزت نفس(خیلی زیاد)نان(خیلی کم)پنیر(یک برش کوچک)پیاز(به اندازه یک قاشق مرباخوری)
طرز تهیه:روغن را درون تابه نرخته و آن را روی حرارت ملایم نمیگذاریم!(حواستان کجاست اصلا روغنی در کار نیست و بنا نیست گاز را هم روشن کنیم!مواد لازم را ندیدید مگر؟!)لذا در این مرحله با استفاده از عزت نفس دندان روی جگر گذاشته آنگاه پیاز و پنیر را خیلی مرتب در پیشدستی میگذاریم و می آوریم سر سفره . دیگ نان هم که کنار سفره هست!پس هیچی!شما میتوانید تمامی این مراحل را در تاریکی هم انجام دهید بنابراین نمیمیرید اگر لامپ را هم خاموش کنید.در این مرحله غذا آماده است. میتوانید نیمی از آن را میل کرده نیم دیگرش را بگذارید برای وعده بعدی . نترسید آسمان به زمین نمی آید!

چی بگم والا!به قول معروف باید گفت بدون شرح!

و اما شعر!این شعر از نغمه رضایی هستش که به نظرم تو کل شعر هاش این شعر تکه وبسیار زیبا

آدمک
آدمک آخر دنیاست بخند
آدمک مرگ همینجاست بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی
به خدا مثل تو تنهاست بخند

دستخطی که تورا عاشق کرد
شوخی کاغذی ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است
فکر کن گریه چه زیباست بخند

صبح فردا به شبت نیست که نیست
تازه انگار که فرداست بخند

راستی آنچه به یادت دادیم
پر زدن نیست که درجاست بخند

آدمک نغمه آغاز نخوان
به خدا آخر دنیاست بخند
بدرود